بدون سانسور....زبان اصلي

قابل پخش با كامپيوتر....11 اپيزود

پروفسور بالتازار را به خاطر می آورید؟ مطمئنا اگر سن و سالی بیشتر از ۱۶ سال داشته باشید این موجود کوچک کارتونی را به خاطر دارید که برای هر مشکلی یک راه حل ساده داشت؛ اول کمی راه می رفت و فکر می کرد و بعد از کشف راه حل هر مشکل با خوشحالی بالا و پایین می پرید و به سراغ دستگاه جادویی خود می رفت.

اهرمی از دستگاه عظیم خود را پایین می کشید و بعد از فعل و انفعال های عجیب و غریب و باز و بسته شدن چتری کوچک در بالای دستگاه، همه چیز آرام می شد. پروفسور به سراغ شیر دستگاه می رفت و سه قطره جاویی را داخل یک لوله آزمایشگاه می ریخت.

ان سه قطره، راه حلي براي همه چيز بود.كارتون هاي پروفسور بالتازار براي نسلي از ايراني ها هرگز فراموش نمي شود، نسلي كه غير از تلويزيون تقريبا هيچ تفريح ديگري نداشت؛ آن هم تلويزيوني كه فقط در ساعات محدودي از شبانه روز و با دو شبكه به پخش برنامه مي پرداخت. به همين دليل مخاطب كارتون هاي تلويزيوني، فقط بچه ها نبودند و جوانان و حتي برخي از بزرگتر ها هم پاي تلويزيون مي نشستند تا با اختراع هاي بديع پروفسور بالتازار سر شوق بيايند.

بوریووی داوینکوویچ در سال ۱۹۳۰ در یوگسلاوی سابق متولد شد. حتی در کودکی نیز استعداد نقاشی او همه را متعجب می کرد. پدرش که می دانست از نقاشی های او لذت می برند در مسافرت ها نقاشی های او را به همراه می برد و حتی اگر مشکلی پیش می آمد، نقاشی های بوردو می توانست مشکل را حل کند. در زمان جنگ جهانی دوم و هنگامی که خانواده بوردو در حال فرار از کرواسی به صربستان بودند در ایستگاه قطار بازداشت شدند.

پدر بوردو نقاشی های پسرش را نشان پلیس داد و آنها که از دیدن نقاشی ها به وجد آمده بود آنها را آزاد کردند.

اما گویا این تقدیر بوردو بود که همیشه برای حل مشکلاتش به قدرت طراحی و نقاشی خود پناه ببرد. بوردو و کشورش یوگسلاوی سابق مشکلات بی شماری را تحمل کردند؛ جنگ جهانی دوم، ظهور کمونیزم، تجزیه شدن به پنج قسمت و در نهایت اکنون که بالکان با کاپیتالیزم در نبرد است. بوردو با زبان طنز و با قهرمانان معمولی اش نشان می دهد که چطور جامعه و دیگران می توانند یک فرد کاملا معمولی را نابود کنند.